In een heel ver verleden heeft de kracht van het water, van de rivier de Lek, het landschap in deze omgeving gevormd. Pas na het jaar 1000 heeft de mens ingegrepen om goede landbouwgrond te verkrijgen en om droge voeten te houden. Toch vonden na de inpoldering regelmatig dijkdoorbraken plaats, met grote overstromingen als gevolg. De eeuwigdurende strijd om droge voeten is het boeiende verhaal van onze ‘waterstaat’.
Toch kan in geval van nood, van oorlogsdreiging, onze erfvijand het water onze bondgenoot worden. Door bewust polders onder water te zetten, te inunderen tot kniehoogte, ontstaat een waterhindernis voor de vijand. Zo werd in vorige eeuwen de Hollandse Waterlinie ook in deze streken aangelegd. Op de niet inundeerbare plekken en bij rivierdoorgangen werden forten gebouwd. Met de kanonnen op de forten werden de doorgangen afgesloten.
De inundatiesluis van Het Spoel in werking, mei-1940
In-de-problemen-in-een-inundatieveld

